Wie heeft een alimentatieplicht
  
Er is een alimentatieplicht voor:
- getrouwde en geregistreerde partners
- ex-partners
- ouders en kinderen

Getrouwde en geregistreerde partners Zij moeten elkaar volgens de wet, getrouwheid, hulp en bijstand geven en elkaar het nodige verschaffen. Zij moeten allebei, behalve onder bijzondere omstandigheden, bijdragen in de kosten van de huishouding. U kunt daar in de huwelijkse voorwaarden of in de partnerschapsvoorwaarden andere afspraken over maken.
  
De rechter kan zulke andere afspraken op verzoek van één partner of beide partners wijzigen. Tegen een beslissing van de rechter op zo'n wijzigingsverzoek is beroep mogelijk.
  
Als mensen officieel uit elkaar gaan, houden de verplichtingen van het huwelijk of het geregistreerd partnerschap op. Maar voor de onderhoudsverplichting ligt dat anders. Als mensen gaan scheiden of hun huwelijk na een scheiding van tafel en bed laten ontbinden, vervalt de verplichting niet om financieel voor elkaar te zorgen. Heeft één van de ex-partners niet voldoende inkomsten, dan moet de ander in principe alimentatie betalen.
  
De plicht om alimentatie te betalen houdt op als de ex-partner aan wie moet worden betaald, trouwt of gaat samenwonen met iemand anders alsof zij getrouwd waren dan wel een geregistreerd partnerschap aangegaan waren.
  
Ouders en kinderen Ouders moeten voor hun kinderen de kosten van verzorging en opvoeding betalen, totdat zij 18 jaar zijn. Maar als een kind meerderjarig wordt (18 jaar), houdt de financiële verplichting niet op. Ouders hebben voor hun kinderen van 18,19 en 20 jaar een 'voortgezette onderhoudsplicht'. Dit betekent dat zij de kosten van levensonderhoud en studie moeten betalen.
  
Omdat ouders altijd voor hun minderjarige kinderen moeten zorgen, moet bij een scheiding voor de minderjarige kinderen een regeling worden getroffen. En omdat de financiële verplichting van de ouders doorloopt tot een kind 21 jaar is, moet ook voor de meerderjarige kinderen van 18,19 en 20 jaar een financiële regeling worden getroffen.
  
Als één van de ouders alimentatie voor een kind betaalt, loopt die betaling door tot het kind 21 jaar is. Pas dan stopt in principe de financiële verplichting van de ouder. Financiële verplichtingen van ouders staan los van het gezag.
  
Uit het geregistreerd partnerschap vloeien geen betrekkingen met kinderen voort. Bij het uiteengaan van de geregistreerde partners hoeven op zichzelf dan ook geen financiële regelingen voor de kinderen te worden getroffen die de geregistreerde partners gezamenlijk opvoeden. Soms ligt dat anders. Vooral als de geregistreerde partners gezamenlijk het gezag over de kinderen uitoefenen. Als bij het uit elkaar gaan van de geregistreerde partners ook een regeling wordt getroffen over wie voortaan alleen voor de kinderen zal zorgen, worden daarbij ook vaak de financiële consequenties ten aanzien van de kinderen geregeld. Hierover vindt u meer in de brochure 'Gezag, omgang en informatie'. (Een stiefouder heeft dezelfde verplichting als een eigen ouder, als de stiefouder met de eigen ouder van het kind is getrouwd en het kind tot het gezin van de stiefouder en de eigen ouder behoort. Deze verplichting van de stiefouder houdt op als het huwelijk eindigt)
  
Als een kind van 18,19 of 20 jaar wèl in het eigen onderhoud kan voorzien, bijvoorbeeld omdat het werkt, zou de alimentatiebetaling in overleg met het kind kunnen worden gestopt. Kunnen ouder en kind in zo'n geval niet tot overeenstemming komen, dan kan de ouder aan de rechter om beëindiging van de betalingsverplichting vragen.