 |
|
| |
|
Veroordeling Zwarte Cobra....een korte beschrijving van de strijd tegen het onrecht Op dinsdag 17 januari 2006 heeft de rechter in New York Henk R. veroordeeld tot een gevangenisstraf van 20 jaar (met aftrek) en een ontnemingsvordering van 1 miljoen dollar. Tót aan deze veroordeling is bewust op deze site niet bijgehouden hoe tegen de zaak in de Verenigde Staten wordt aangekeken. Lange tijd werd de hoop gekoesterd dat het Amerikaanse rechtssysteem met een rechter en jury echt redelijk zou zijn, zoals onze Minister ons steeds heeft voorgehouden. Voor de verdediging staat vast dat de Verenigde Staten met opzet de internationale rechtsregels en de Nederlandse wetgeving hebben overtreden. Zo is uit processtukken gebleken dat de Amerikanen in 2000 een rechtshulpverzoek hebben ingediend waarbij aan Nederland werd verzocht toestemming te geven een Nederlandse burgerinfiltrant te mogen gebruiken en cliënt onder meer te volgen en uit te lokken. Uit de stukken blijkt dat Nederland die toestemming heeft geweigerd maar dat de Amerikanen die weigering negeren en bijvoorbeeld de Nederlandse burgerinfiltrant toch hebben gebruikt. Dit is uitgebreid beschreven in de Telegraaf en aan bod gekomen bij Peter R. de Vries. Tijdens de zitting in september 2005 wisten wij aan te tonen dat de criminele getuigen (veroordeelde personen die daadwerkelijk drugs naar de VS hadden vervoerd en opeens beweerden dat zij dat voor Henk R. hadden gedaan) niet de waarheid spraken. De getuigen werden niet beschuldigd van meineed (afleggen valse verklaring), maar werden zelfs door de rechter tijdens het uitspreken van het vonnis gecomplimenteerd. Ondanks het feit dat wij tijdens de zitting hadden aangetoond dat de getuige loog door te beweren cliënt te hebben gesproken in een hotel in Zürich terwijl Henk R. vast zat in Nederland, acht de rechter de getuige bijzonder geloofwaardig. Vóór de zitting werden de getuigen die voor cliënt in New York wilden getuigen plotseling gebormbardeerd tot verdachte zodat zij niet naar de Verenigde Staten durfden te komen. Zelfs ik werd tijdens onderhandelingen in New York in mei 2005 opeens geconfronteerd met een dagvaarding. De Aanklager eiste dat ik twee dagen later in de zaak van mijn cliënt als getuige zou verklaren voor de Grand Jury. Na een flinke discussie werd het mij "toegestaan" terug naar Nederland te reizen en schriftelijk de verklaring te geven. Na overleg en met instemming van mijn cliënt heb ik toen een korte verklaring gegeven die de zaak van de Aanklager alleen maar schaadde. In september 2005 was de jury bijna tot een vrijspraak gekomen. De jury mocht tijdens het beraadslagen vragen stellen aan de rechter. De verdediging was er getuige van hoe de rechter besloot niet het recht uit te leggen, maar een zodanig antwoord aan de jury te geven zodat het leek alsof Henk R. iets strafbaars had gedaan. Op onze protesten buiten tegenwoordigheid van de jury gaf de rechter aan dat wij bij ons pleidooi onze uitleg al hadden duidelijk gemaakt aan de jury en dat, ook al was die uitleg juist, hij geen zin had dat opnieuw te doen. Op die wijze kreeg de jury de indruk dat ons pleidooi door de rechter niet werd ondersteund. Vlak daarna velde de jury haar oordeel: schuldig. In een persoonlijke email aan de Amerikaanse Aanklagers heb ik de week voor de uitspraak nog verzocht de waarheid na te streven aangezien ik in hun stukken aan de rechter zag dat zij net deden alsof wij de leugens niet hadden aangetoond. Zij lieten de Amerikaanse advocaat vandaag (de dag van het vonnis) weten mij niet te zullen antwoorden. De Minister van Justitie mr. Donner heeft tijdens kort gedingen en op kamervragen altijd gezegd geen aanwijzingen te hebben voor de "theorie van de raadsman" dat een Nederlandse burgerinfiltrant is ingeschakeld en uitlokkingshandelingen op Nederlands grondgebied hebben plaats gevonden. Minister Donner zag ook geen reden de "theorie" te onderzoeken. Nu staat vast dat de Minister daar wel van moet hebben geweten aangezien een rechtshulpverzoek daartoe door het Ministerie was afgewezen en er de jaren daarna veelvuldig contact met de Amerikanen is geweest teneinde mijn cliënt achter slot en grendel te krijgen. Zo werd bijvoorbeeld tijdens de zitting nog een Amsterdamse politie-agente gestuurd die kon bevestigen dat in één van 15.000 aan de VS toegezonden pagina's Nederlandse dossierstukken (vanaf 1995 tot heden) een tapgesprek van mijn cliënt betrof. Hoe wist ze dat zo zeker? Ze had van een collega gehoord dat het mijn cliënt was. Waar de band nu is? Die had al vernietigd moeten zijn en kon dus niet aan de Amerikanen worden gegeven en ook niet door ons worden beluisterd. Mijn cliënt ontkent dat gesprek te hebben gevoerd. In plaats van dat de Minister op mijn verzoek opheldering aan de verdediging heeft verschaft, heeft hij zonder overleg besloten mijn brief door te zenden aan de Amerikanen. Tegen mij en de pers zegt de Minister dat de Amerikanen pas officieel kunnen antwoorden na de uitspraak omdat ze tijdens een zaak niets kunnen laten weten. De Minister gaat er aan voorbij dat ik hem om opheldering heb gevraagd en dat jarenlang veelvuldig overleg mogelijk is en nu opeens niet. Ik heb een hekel aan onrecht. Ik heb er nooit een geheim van gemaakt dat mijn cliënt zichzelf geen lieverdje vindt en dat ook niet is. Wanneer iemand echter gedurende vele jaren door een zogenaamde vriend bewust wordt overgehaald om te spreken over drugs maar vervolgens niets doet om daadwerkelijk iets naar de Verenigde Staten te transporteren, en er zelfs zelf besluit van af te zien, dan is een straf van 20 jaar sowieso buiten proporties. Wanneer daarnaast duidelijk is dat de Amerikanen tegen de Nederlandse regelgeving in zeer actief zijn geweest op Nederlands grondgebied en zelfs tegen de weigering in jarenlang gebruik hebben gemaakt van een Nederlandse burgerinfiltrant, dan kan en mag dat niet onbestraft blijven. Indien geen recht wordt gesproken en geen recht wordt gedaan, dan zal ik niet rusten en mijn cliënt evenmin. Het zal nog een lange en bittere strijd worden, maar uiteindelijk zal de waarheid en het recht zegevieren! Mark Teurlings Op 24 januari 2006 is het hoger beroep in New York ingesteld. Per brief van 22 februari 2006 laat de Minister van Justitie mij weten dat er weliswaar antwoord van de Verenigde Staten is gekomen, maar dat de reactie onvoldoende is om op het verzoek om opheldering te antwoorden. De Minister zal de Amerikanen om nadere informatie verzoeken. OUD RTL BOULEVARD 21 september 2004 RTL4 Editie NL 27 juli 2004 De Zwarte Cobra zweet peentjes. De crimineel, ook bekend als Henk R. zit in een spaanse cel te wachten op uitlevering aan de Verenigde Staten. Ook Nederland wilde zijn uitlevering. Maar nu niet meer. Bekijk het filmpje Editie NL Copyright © 1996-2006 Mr. M.C.J. Teurlings. Alle rechten voorbehouden. |
